Krótka, lecz ciekawa historia ilustracji medycznej

na_top.fotodp.jpg

Wiemy, że około pięciu tysięcy lat temu Imhotep – starożytny egipski inżynier, lekarz i doradca faraona Zosera – zapoczątkował medyczną rewolucję, twierdząc, że uzdrawianie nie jest czymś, co należy pozostawić magii i bogom, ale polega na obserwacji, diagnostyce i leczeniu. Jego nauka oraz zrozumienie działania organizmu ludzkiego to był ogromny krok naprzód w historii medycyny.

 

W egipskiej Aleksandrii, zarządzanej przez Greków, w IV-III w. p.n.e. król Ptolemeusz, który rządził od 323 do 282 r. p.n.e., założył Muzeum Aleksandryjskie i Wielką Bibliotekę Aleksandryjską, która miała być „zbiorem wszystkich ksiąg zamieszkałego świata”. Wielka Biblioteka przyciągała poetów, filozofów, muzyków, historyków, matematyków i naukowców. Między nimi było trzech, którzy wywarli głęboki wpływ na kształtowanie się przyszłości ilustracji medycznej: Herophilus, Erasistratus i Galen, który pochodził z Rzymu, ale był pod wielkim wpływem lekarzy Aleksandrii. Ptolemeusz zniósł wcześniejsze tabu dotyczące sekcji zwłok, w wyniku czego tamtejsza szkoła medyczna stała się awangardą naukowych studiów medycznych. Herophilus i Erasistratus w pełni wykorzystali tę nowo odkrytą wolność i, unikając wcześniejszych tradycji obserwacji fizycznych i opisów chorób, dostarczyli precyzyjnych opisów anatomii i fizjologii. Wraz z ostatecznym upadkiem Wielkiej Biblioteki wszystkie pisma tych dwóch pionierów medycyny zaginęły, chociaż na szczęście w dziełach Galena zachowało się wiele ich interpretacji.

Opierając się na pracy Herophilusa, Galen napisał setki ważnych traktatów medycznych.

Źródło: Prosto o Muzyce

%d bloggers like this: