---
title: "KV 492 – Wesele Figara – historia utworu"
url: "https://ppiotrr.pl/kv-492-wesele-figara-historia-utworu/"
type: "post"
published: "2008-07-11T16:59:38+02:00"
modified: "2008-07-11T16:59:38+02:00"
author: "PpiotrR"
---

# Le Nozze di Figaro

Wesele Figara – Opera została wykonana po raz pierwszy 1 maja 1786 roku w wiedeńskim Hofburgtheater. Autorem libretta był nadworny dramaturg cesarza –  Lorenzo da Ponte (1749-1838), który swoją sztukę napisał w oparciu o komedię Beaumarchais’a – „Le mariage de Figaro”.

Pierwotna sztuka francuskiego dramaturga po paryskiej premierze pod koniec 1784 roku wprowadziła wielkie zamieszanie w środowisku europejskiej arystokracji, krytykując jej pozycję i przywileje. Cesarz Józef II (1741-1790) właśnie z tego powodu zakazał początkowo wystawiania tej skandalicznej sztuki na wiedeńskiej scenie. Już sam zakaz jednak odniósł odwrotny skutek i wzbudził zainteresowanie szerokiej publiczności jej treścią, zapewniając Mozartowi sukces
 Kompozytorowi oraz Da Ponte udało się przekonać cesarza, że można oczyścić tekst z wszystkich akcentów politycznych i wystawić sztukę jako operę w języku włoskim. Ostatecznie cesarz dał się udobruchać i wyraził zgodę. Da Ponte napisał libretto w ciągu zalewie sześciu tygodni, a Mozart wykorzystał je do stworzenia wspaniałej opery komicznej.

Czytaj też anegdotę o operze

Obecny podczas próby „Wesela Figara” cesarz Józef II zwraca się do Mozarta następującymi słowy: „Za dużo nut, Mozart! Niech Pan trochę usunie”. Na to Mozart: „Które Wasza Wysokość ma na myśli?”
 (Z filmu Milosa Formana „Amadeusz”)

Po premierze opery zachwycona publiczność aplauzuje z takim zapałem, że trzeba powtórzyć wszystkie arie – co znacznie przeciąga przedstawienie. Aby publiczność nie musiała spędzać połowy nocy w operze, cesarz wydaje następujący dekret: „Aby nie przeciągać zanadto opery, nie można powtarzać tych części utworu, które są wykonywane przez więcej niż jeden głos.”

Curzio Kelly, jeden ze śpiewaków uczestniczących w premierowym przedstawieniu, wspomina: „Nikt nigdy nie świętował triumfu większego od tego, który odniósł Mozart wystawiając „Nozze di Figaro”. Mimo powszechnego zachwytu przedstawienie odwiedza o wiele mniej publiczności, niż można było oczekiwać. Reakcyjna część wiedeńskiej arystokracji oraz miłośnicy opery włoskiej wykonywanej wyłącznie przez wybitnych solistów, bojkotują je. Po dziewięciu przedstawieniach opera musi zejść ze sceny.

### Czy artykuł się podobał?

                                             Wyślij Anuluj   Dziękuję za opinię!