Tag: 200 Kantat Bacha

Mirosław Perz – polski muzykolog i dyrygent, badacz historii muzyki staropolskiej i muzyki europejskiej od średniowiecza do końca XVIII wieku, profesor nauk humanistycznych.

W latach 1991–1994 prof. Mirosław Perz nagrywał dla Programu 2 Polskiego Radia cykl audycji poświęcony kantatom Jana Sebastiana Bacha. Później kilkakrotnie powtarzaliśmy go na naszej antenie. Obejmuje on komentarze do większości kantat kościelnych Lipskiego Kantora, choć audycji o wielu z nich wówczas zabrakło. Przyczyny były prozaiczne – na początku lat 90. nie istniały lub nie były dostępne w Polsce nagrania części kantat. Profesor Perz wykorzystywał przede wszystkim płyty wydawane w latach 70. i 80. przez Gustava Leonhardta i Nikolausa Harnoncourta. Dziś, choć zachowały niewątpliwą wartość historyczną, brzmią już archaicznie. Właśnie z tego powodu, a także po to, by móc przedstawić aktualny stan badań nad spuścizną kantatową Bacha oraz zaprezentować omówienia pominiętych przed laty kantat, poprosiliśmy profesora Perza, by raz jeszcze zarejestrował cały cykl.
Od 2 grudnia, czyli pierwszej niedzieli adwentu, jak kiedyś o godz. 9.05, zapraszamy do słuchania nowych audycji z cyklu „200 kantat Jana Sebastiana Bacha”. Tak jak przed laty, kantaty omawiane będą zgodnie z porządkiem roku liturgicznego; każda z nich odpowiadać będzie danej niedzieli lub świętu.
Profesor Perz w nowych komentarzach opowie o kontekście historycznym, a przede wszystkim religijnym i liturgicznym, przytoczy stosowane czytania, przedstawi własne tłumaczenia tekstów, zinterpretuje symbolikę zawartą w dziełach Bacha. Tym razem wykorzystywać będzie przede wszystkim nagrania, których dokonał Masaaki Suzuki ze swoim Bach Collegium Japan oraz plejadą europejskich i japońskich solistów śpiewaków.

Tekst historyczny PRII

Kantata BWV 14

Kantata BWV 14

Kantata BWV 14 – kantata czternasta. „Wär Gott nicht mit uns diese Zeit” – Gdyby nie stał był przy nas Bóg. na sopran, tenor i bas, zespół wokalny, corno, obój I+II, smyczki i basso continuo skomponowana, na czwartą niedzielę po święcie Trzech Króli przeznaczona. Stosownymi perykopami i wskazywanym w tytule chorałem bogobojnie inspirowana i pierwszy raz wykonana w Lipsku 30 stycznia 1735 roku, aby w zborze ewangelickim wiernych do kazania muzyką nadobną szczyrze rychtować, a która wraz z innymi jej podobnymi „ad maiorem dei gloriam” wszędy i teraz podziwiana jest.

Wejdź w treść
Kantata BWV 72

Kantata BWV 72

Kantata BWV 72 – kantata trzecia. „Alles nur nach Gottes Willen” – Wszystko wedle woli Boga. na sopran, alt i bas, zespół wokalny, obój I + II, smyczki i basso continuo skomponowana, na trzecią niedzielę po święcie Trzech Króli przeznaczona. Stosownymi perykopami i wskazywanym w tytule chorałem bogobojnie inspirowana i pierwszy raz wykonana w Lipsku 27 stycznia 1726 roku, aby w zborze ewangelickim wiernych do kazania muzyką nadobną szczyrze rychtować, a która wraz z innymi jej podobnymi „ad maiorem dei gloriam” wszędy i teraz podziwiana jest.

Wejdź w treść
Kantata BWV 3

Kantata BWV 3

Kantata BWV 3 – kantata trzecia. „Ach Gott! wie manches Hertzeleid” – Boże, jak cierpi serce me. Na sopran, alt, tenor i bas, zespół wokalny, puzon, obój miłosny I+II, smyczki i basso continuo skomponowana, na drugą niedzielę po święcie Trzech Króli przeznaczona. Stosownymi perykopami i wskazywanym w tytule chorałem bogobojnie inspirowana i pierwszy raz wykonana w Lipsku 14 stycznia 1725 roku, aby w zborze ewangelickim wiernych do kazania muzyką nadobną szczyrze rychtować, a która wraz z innymi jej podobnymi „ad maiorem dei gloriam” wszędy i teraz podziwiana jest.

Wejdź w treść
Kantata BWV 32

Kantata BWV 32

Kantata BWV 32. Johann Sebastian Bach – Kantata trzydziesta druga. “Liebster Jesu, mein Verlangen” – Miły Jezu, ma tęsknoto, na pierwszą niedzielę po święcie Trzech Króli przeznaczona. Stosownymi perykopami i wskazywanym w tytule chorałem bogobojnie inspirowana i pierwszy raz wykonana w Lipsku 13 stycznia 1726 roku, aby w zborze ewangelickim wiernych do kazania muzyką nadobną szczyrze rychtować, a która wraz z innymi jej podobnymi “ad maiorem dei gloriam” wszędy teraz podziwiana jest.

Wejdź w treść
ORATORIUM BWV 248 VI

Oratorium BWV 248 VI – część szósta

Oratorium BWV 248 VI – część szósta na Święto Trzech Króli przeznaczona a której Premiera wykonana została 6 stycznia roku w Lipsku, z 6 części złożone. Tytuł oryginału Herr, wenn die stolzen Feinde schnauben a tytuł w polskim tłumaczeniu brzmiący – Panie, gdy pyszny wróg się sroży. I teraz w ten świąteczny nam czas Ad Maiorem Dei Gloriam podziwiana jest ❤❤❤

Wejdź w treść
Oratorium BWV 248 IV

Oratorium BWV 248 IV – część czwarta

Oratorium BWV 248 IV – część czwarta na 1 dzień Nowego roku w Lipsku w 1735 1 stycznia pierwotnie wykonane, z 6 części złożone. Tytuł oryginału Fallt mit Danken, fallt mit Loben a tytuł w polskim tłumaczeniu brzmiący – Dzięki wznosząc, na kolana. A teraz w ten świąteczny nam czas Ad Maiorem Dei Gloriam podziwiana jest ❤❤❤

Wejdź w treść
Oratorium BWV 248 III

Oratorium BWV 248 III – część trzecia

Oratorium BWV 248 III – część druga na 3 dzień Świąt Bożego Narodzenia będącym też dniem Św. Jana Ewangelisty w Lipsku w 1734 roku napisane z 6 części złożone. Tytuł oryginału Herrscher des Himmels, erhöre das Lallen a tytuł w polskim tłumaczeniu brzmiący – Bełkot nasz wysłuchaj, o Ty, nieba Panie. A teraz w ten świąteczny nam czas Ad Maiorem Dei Gloriam podziwiana jest ❤❤❤

Wejdź w treść
Kantata BWV 57

Kantata BWV 57

Kantata BWV 57. Jan Sebastian Bach – Kantata pięćdziesiąta siódma. Selig ist der Mann, der die Anfechtung erduldet” – Błogosławiony mąż, który wytrwa w pokusie, na Drugi Dzień Bożego Narodzenia przeznaczona. Stosownymi perykopami i wskazywanym w tytule chorałem bogobojnie inspirowana i pierwszy raz wykonana w Kościele Św. Tomasza podczas mszy porannej w Lipsku 26 grudnia 1725 roku, aby w zborze ewangelickim wiernych do kazania muzyką nadobną szczyrze rychtować, a która wraz z innymi jej podobnymi “ad maiorem dei gloriam” wszędy teraz podziwiana jest.

Wejdź w treść
Kolejne w opracowaniu