Artykuł opublikowany w kategorii:
Opatrzony hashtagiem
Orchestral
Orchestral sound to jedno z najbogatszych, najbardziej wielowarstwowych brzmieniowych doświadczeń dostępnych w muzyce – pełna orkiestra symfoniczna może liczyć ponad 100 muzyków grających na dziesiątkach różnych instrumentów, od delikatnych skrzypiec po potężne kotły.
Wykorzystanie orkiestry symfonicznej, sekcji smyczkowych lub symulacji orkiestrowych, bogate i wielowarstwowe brzmienie klasyczne..,,, o tym jest ten artykuł.
Obejrzyj playlistę
To brzmienie, które rozwijało się przez setki lat muzyki klasycznej europejskiej i dziś znajduje zastosowanie w filmie, grach wideo, metal symfonicznym i muzyce popularnej.
Tradycyjna orkiestra symfoniczna składa się z czterech głównych sekcji: smyczki (skrzypce pierwsze i drugie, altówki, wiolonczele, kontrabasy), dęte drewniane (flety, oboje, klarnety, fagoty), dęte blaszane (rogi, trąbki, puzony, tuby) oraz perkusja (kotły, talerze, bęben, i niezliczona ilość instrumentów perkusyjnych). Każda sekcja ma swój unikalny charakter brzmieniowy i rolę w całości.
Muzyka filmowa współczesna praktycznie zdefiniowana jest przez brzmienie orkiestrowe. John Williams (Star Wars, Indiana Jones, Jurassic Park) uczynił full orchestral score standardem dla blockbusterów Hollywood. Hans Zimmer poszedł dalej, łącząc tradycyjną orkiestrę z syntezatorami i elektroniką (Inception, Interstellar, Dune). Soundtrack może być równie ważny jak wizualna strona filmu – orkiestra niesie emocje, buduje napięcie, sygnalizuje zagrożenie czy triumf.
Symphonic metal to gatunek łączący ciężkie gitarowe riffy z orkiestrowymi aranżacjami. Nightwish, Epica, Within Temptation – te zespoły nagrywają z prawdziwymi orkiestrami lub używają wysokiej jakości sampli orkiestrowych. Kontrast między agresją metalu a majestatem orkiestry tworzy unikalną dramaturgię muzyczną. Opera wokale (często sopran) dopełniają obrazu, tworząc gothic, fantasy atmosphere.
Progressive rock lat 70. eksperymentował z orkiestrowymi elementami. The Moody Blues nagrali „Days of Future Passed” (1967) z London Festival Orchestra – fusion rocka i klasyki. Procol Harum’s „A Whiter Shade of Pale” zawiera inspiracje Bachem. Yes, Genesis, Emerson Lake & Palmer również sięgali po orkiestrowe tekstury, często przez Mellotron (wczesny sampler wykorzystujący taśmy z nagraniami orkiestry).
Video game music przeszła ewolucję od prostych elektronicznych melodii (8-bit, 16-bit era) do pełnych orkiestrowych scores. Nobuo Uematsu (Final Fantasy series) pisał symfoniczne kompozycje grane przez orkiestry na koncertach. Jeremy Soule (The Elder Scrolls) stworzył epickie orkiestrowe światy dźwiękowe dla fantasy RPG. Dziś AAA games mają budżety na nagrywanie z pełnymi orkiestrami w najlepszych studiach.
Sample libraries zrewolucjonizowały dostęp do orkiestrowego brzmienia. Vienna Symphonic Library, EastWest Hollywood Orchestra, Spitfire Audio – te firmy nagrały każdy instrument orkiestry w niezliczonych artykulacjach i dynamikach. Kompozytor w home studio może dziś tworzyć realistycznie brzmiące orkiestrowe mockupy. Jednak doświadczeni słuchacze nadal rozróżniają samples od prawdziwej orkiestry – ludzki element, subtelności wykonania są trudne do symulacji.
Podsumowanie -orchestral
Sekcja smyczkowa (string section) to często używany element orkiestralny w muzyce popularnej. The Beatles’s „Eleanor Rigby” z kwartetem smyczkowym, Motown records regularnie używało smyczków w swoich produkcjach soul, współczesny hip-hop i R&B często dodaje smyczki dla emocjonalnej głębi. Kanye West’s „All of the Lights” zawiera masywne orkiestrowe aranżacje.
Technika orkiestracji – sztuka rozkładania muzycznych idei na różne instrumenty orkiestry – to złożona dyscyplina. Wielcy orkiestratorzy jak Maurice Ravel czy Rimski-Korsakow stworzyli podręczniki technik, które do dziś są studiowane. Współcześni film composers często współpracują z profesjonalnymi orkiestratorami, którzy tłumaczą ich idee na notację dla każdego muzyka w orkiestrze.
Recording orkiestry to wyzwanie techniczne. Wymaga dużego studio z doskonałą akustyką, dziesiątków mikrofonów, doświadczonego inżyniera znającego balans sekcji. Abbey Road, Air Studios w Londynie, Skywalker Sound w Kalifornii – to świątynie nagrywania orkiestrowego. Koszty są wysokie – pełna sesja orkiestrowa może kosztować dziesiątki tysięcy dolarów za dzień.
Orchestral pop (baroque pop) lat 60. (The Beach Boys’ „Pet Sounds”, The Beatles’ „Sgt. Pepper’s”) przyniósł orkiestrowe tekstury do rock music. Phil Spector’s Wall of Sound, choć nie stricte orkiestrowy, wykorzystywał masywne instrumentacje. Scott Walker w latach 60. i 70. tworzył awangardowe orkiestrowe pop compositions.
Koncerty orkiestr grających muzykę popularną (Metallica S&M, Deep Purple with orchestras) pokazują, jak orkiestralne aranżacje mogą transformować znane utwory. Dodanie sekcji smyczkowej i dętej do rockowej sekcji rytmicznej tworzy nowy wymiar soniczny – potęgę i delikatność jednocześnie.