La Finta SempliceLa finta semplice to trzyaktowa opera buffa, której libretto stworzył Marco Coltellini. Utwór powstał na zamówienie cesarza Józefa II w 1768 roku. Libretto jest oparte na wcześniejszym tekście autorstwa Carlo Goldoniego. Premiera miała miejsce 1 maja 1769 r. w Salzburgu.
LayeredProdukcja warstwowa (Layered production) to estetyka maksymalizmu w muzyce – przeciwieństwo minimalizmu – gdzie wielokrotnie nakładające się warstwy instrumentów, wokali i efektów tworzą gęstą, bogatą, często przytłaczającą teksturę dźwiękową. To podejście, gdzie „więcej znaczy więcej”, każda(…) Czytaj więcej
LegatoLegato to termin muzyczny pochodzący z języka włoskiego, oznaczający „związany” lub „gładki”. Jest to technika artykulacyjna, która polega na płynnym łączeniu dźwięków bez wyraźnych przerw między nimi. Wykorzystanie legato w wykonaniu muzycznym pozwala na uzyskanie spójności i płynności(…) Czytaj więcej
LegendaLegenda – forma muzyczna, instrumentalna lub wokalna miniatura, często w formie ballady. Utwór programowy opowiadający baśń, legendę lub mit.
LenaLena to imię żeńskie, które ma bardzo ciekawą historię i pochodzenie. Może być zdrobnieniem od imion Helena lub Magdalena, które wywodzą się z języka greckiego i oznaczają „pochodnię” lub „kosz trzcinowy”.
Lo-fiLo-fi (low fidelity) to estetyka brzmieniowa charakteryzująca się niską jakością techniczną nagrania: szumem taśmy (tape hiss), trzaskami winylu (vinyl crackle), zniekształceniami (distortion), ograniczonym zakresem częstotliwości, artefaktami kompresji i szumem pomieszczenia. Paradoksalnie,(…) Czytaj więcej
Łukasz BorowiczŁukasz Borowicz – urodził się w 1977 roku w Warszawie. Studiował w klasie Bogusława Madeya w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, tam też uzyskał tytuł doktora w dziedzinie dyrygentury pod kierunkiem Antoniego Wita. W latach 2005 – 06 pełnił funkcję asystenta Kazimierza Korda(…) Czytaj więcej
LutogniewLutogniew – staropolskie imię pochodzenia słowiańskiego, które składa się z dwóch członów: luto- oznaczającego „lud” lub „ludność” i -gniew oznaczającego „gniew” lub „złość”. Można je więc interpretować jako „ten, który gniewa lud” lub „ten, który jest gniewny na lud”