To opowieść o tym, że czasem wystarczy nacisnąć play, by świat na chwilę zniknął. I że w tej jednej chwili można odnaleźć coś, czego nie daje żadna inna twierdza — spokój, który zostaje z nami, nawet gdy muzyka ucichnie.

Julian Tuwim napisał ten wiersz w 1929 roku. Sprawdź czy cokolwiek się zmieniło. Klajster na murach, obwieszczenia, biskupi błogosławiący karabiny, nafta ukryta za flagą, banki ukryte za honorem — Tuwim rozłożył mechanizm wojny na części pierwsze z chirurgiczną precyzją. Bez metafor. Bez litości. Bez daty ważności. Tekst sprzed niemal stu lat brzmi jak napisany dziś[...]