Demo (nagranie demonstracyjne) to wczesna wersja utworu muzycznego, zarejestrowana zwykle
na początkowym etapie procesu twórczego, najczęściej w warunkach domowych lub niskobudżetowych (lo-fi).
Pełni rolę szkicu kompozytorskiego – służy prezentacji wytwórniom lub dokumentacji pomysłu.
Choć technicznie niedoskonałe, dema często zachowują autentyczność, spontaniczność i „pierwotną magię”
pomysłu, bywając wartościowsze emocjonalnie niż finalna, dopracowana wersja.
Kultura demo udowadnia, że wielka sztuka nie wymaga wielkich budżetów – wystarczy pomysł i odwaga. W erze cyfrowej granica między demo a oficjalnym wydaniem jest coraz bardziej płynna, a muzyka funkcjonuje jako proces, nie zamknięty produkt.
Rozwój czterościeżkowych magnetofonów kasetowych (lata 70./80.) umożliwił artystom samodzielne rejestrowanie, demokratyzując proces twórczy.