70s

Lata 70. to najbardziej eklektyczna dekada w historii muzyki popularnej – okres, gdy wszystko zdawało się możliwe jednocześnie. Była to dekada ekscesów i eksperymentów, stadium rocka i klubowej intymności, analogowych syntezatorów i pierwszych drum machines. Krajobraz muzyczny był kompletnie inny niż na początku dekady.

Kontrasty: Prog, Punk i Glam

• Progressive Rock (Prog Rock): Osiągnął swój szczyt. Zespoły takie jak Pink Floyd („Dark Side of the Moon” 1973, 741 tygodni na listach Billboard!), Yes i wczesny Genesis tworzyły ambitne, konceptualne albumy o wieloczęściowych utworach. Ceniono wirtuozerię techniczną i złożone aranżacje.
• Stadium Rock / Hard Rock: Led Zeppelin z ich potężnym, bluesowym, ciężkim brzmieniem zdefiniowali stadium rock („Stairway to Heaven”). W ich ślady poszedł Hard Rock i rodzący się Heavy Metal (Black Sabbath).
• Glam Rock: Wniósł teatralność i androgynię. David Bowie jako Ziggy Stardust (1972) i później Biały Książę był muzycznym kameleonem, który zmieniał się z każdym albumem. Inne ikony: T. Rex, Roxy Music.
• Punk Rock (Reakcja): Wybuchł w połowie dekady jako reakcja przeciwko prog rock’s excesses i korporacyjnej opuchliźnie stadium rocka. Sex Pistols (UK) byli anarchistyczni i nihilistyczni („Anarchy in the U.K.”), a ich etos stawiał postawę ponad umiejętności techniczne. Ramones (USA) reprezentowali prostszą, energetyczną stronę punk rocka.

Disco, Funk i Soul

• Funk: Dominował czarną muzykę. James Brown kontynuował innowacje, a Parliament-Funkadelic z George’em Clintonem stworzył kosmiczną mitologię funku, opartą na grooves, synth basie (Moog) i szalonych kostiumach.
• Disco: Narodziło się w undergroundowych klubach w NYC i eksplodowało w mainstreamie. Donna Summer z Giorgio Moroderem stworzyła futurystyczny, całkowicie syntezatorowy sound („I Feel Love” 1977). Ścieżka dźwiękowa „Saturday Night Fever” (Bee Gees) uczyniła disco wszechobecnym. Studio 54 było jego świątynią hedonizmu.
• Disco Backlash: Fala oporu „Disco Sucks” (z podtekstami rasowymi i homofobicznymi) osiągnęła szczyt w 1979 r., symbolicznie kończąc erę, choć muzyka ewoluowała w House i Techno.
• Soul: Ewoluował w bardziej politycznie świadomą i artystyczną formę (Marvin Gaye – „What’s Going On” 1971) oraz pełną wirtuozerii (Stevie Wonder – okres 1972-1976).