Breakbeat

Breakbeat to jedno z najbardziej wpływowych odkryć w historii nowoczesnej muzyki, zrodzone z kreatywnego użycia technologii i sprytu. Polega na wyizolowaniu i zapętleniu przerwy perkusyjnej (break), czyli momentu w utworach funkowych lub soul’owych, gdy wszystkie instrumenty milkną, pozostawiając samą perkusję na kilka taktów.

Narodziny Rewolucji (South Bronx, Lata 70.)

• DJ Kool Herc: Rewolucja rozpoczęła się, gdy DJ Kool Herc zauważył, że tancerze (tzw. b-boys) na imprezach najintensywniej reagują na te perkusyjne „przerwy”. Używając dwóch gramofonów i dwóch kopii tej samej płyty, zaczął przedłużać ten moment, zapętlając break w nieskończoność. Tak narodziły się Hip-hop i Breaking (breakdance).
• Święte Graale Breakbeatów:
  
  „Amen Break” (The Winstons, 1969): 6-sekundowy break użyty w tysiącach produkcji, od Hip-hopu po Jungle.
  
  „Funky Drummer” (James Brown, Clyde Stubblefield): Ciężki, funkowy groove uznawany za jeden z najważniejszych sampli w historii.

Ewolucja Gatunkowa

1. Hip-Hop (Lata 80./90.): Wczesny hip-hop był definiowany przez breakbeaty. Producenci (DJ Premier, Pete Rock) opierali całe beat’y na sprytnym sampowaniu, cięciu i manipulowaniu breakami. Crate digging (przeszukiwanie skrzynek z winylami) stało się niemal sportową dyscypliną w poszukiwaniu rzadkich breaks.
2. Jungle i Drum and Bass (Lata 90.): W Wielkiej Brytanii breakbeaty zostały przyspieszone (do 160–180 BPM), pocięte na drobne frakcje i intensywnie zmanipulowane (pitch, obróbka), tworząc futurystyczne, złożone rytmicznie struktury, które stały się podstawą Jungle i Drum and Bass (Goldie, Roni Size).
3. Big Beat/Trip-Hop: Gatunki te również bazowały na samplowanych breakach, łącząc je z rockową energią (The Chemical Brothers) lub mroczną atmosferą (Massive Attack).