Google Trends, 22 stycznia 2026 r.

– Antoni Słonimski przygląda się światu, gdzie zdrowy rozsądek udał się na wczasy, a głupota pozostała na stanowisku kierowniczym.

Oto, co elektryzuje masy:

„AI-Dziadek: Cyfrowy nestor rodu opowiada bajki z chmury”

– Aplikacja „GrandpaGPT” generuje syntetyczne opowieści głosem twego przodka, wprowadzając opcję „wirtualnego głaskania po głowie”. Tymczasem prawdziwi dziadkowie bezskutecznie czekają na żywy telefon. Gdyby Mickiewicz żył, westchnąłby: „Wiedza to rzecz ludzka, ale wnuki – wirtualna sztuka!”.

„Autentyczny Bunt 2.0: Generowanie agrafek i punkowych piosenek przez AI”

– Młodzież kupuje algorytmicznie wygenerowane protest-songi z certyfikatem NFT. Tymczasem prawdziwe gitary kurzą się w kącie. Gdyby McLaren żył, śmiałby się do rozpuku: „Kiedyś sprzedawałem prowokację, dziś algorytm sprzedaje jej iluzję!”.

„Prywatność na Wynajęcie: Płać abonament za nieistnienie w sieci”

– Nowa usługa „GhostMode” kasuje twoje cyfrowe ślady na 24 godziny za jedyne 99 dolarów. Klienci płacą za to, by znów być incognito. Gdyby Norwid żył, napisałby: „Samotność stała się towarem luksusowym!”.

„Smart-HotDog: Parówka drukowana w 3D dobrana do twojego kodu DNA”

– Budki z jedzeniem serwują spersonalizowane parówki wzbogacone o witaminy na podstawie skanu linii papilarnych. Gdyby Prus żył, zanotowałby: „Wokulski sprzedawał galanterię, dziś sprzedają nam białko z matrycy!”.

„Cyfrowy Manifest: Boty piszą petycje, boty je podpisują”

– Sieć zalała fala automatycznych manifestów społecznych generowanych i lajkowanych przez sztuczną inteligencję. Gdyby Żeromski żył, zapytałby: „Czy to są te szklane domy, czy tylko szklane ekrany?”.

Podsumowanie (z przekąsem w pikselach):

Drodzy współcześni – jeśli myślicie, że cyfrowa nowoczesność wyzwoli was od starego buntu i zwyczajnej ludzkiej potrzeby bliskości, to jesteście w głębokim błędzie. Żyjemy w świecie, gdzie zjadamy drukowane hot-dogi i kupujemy cyfrową prywatność, zapominając, jak to jest po prostu porozmawiać z żywym człowiekiem. Wyłączcie na chwilę swoje smartfony – choćby po to, by poczuć smak prawdziwej musztardy i uścisnąć dłoń dziadka.

PS od „ducha” Słonimskiego:

„Jeśli w 2026 roku czytacie to przez okulary rozszerzonej rzeczywistości – pamiętajcie, że w moich czasach manifest pisano piórem, a nie promptem. Pozdrówcie Warszawę – tę z cegły i śniegu, a nie z cyfrowego renderingu.” 🏙️