Błękitna Ćma – Kameralna, nocna opowieść z pogranicza polskiej poezji śpiewanej i mrocznego jazzu noir. Utwór zbudowany na subtelnych kontrastach codzienności i tęsknoty.

„Kruk o północy” otwiera drzwi do nocnego pokoju, w którym każde pytanie powraca jak echo, a odpowiedź pozostaje niezmienna: „Już nigdy”. Inspirowany poezją Edgara Allana Poego utwór łączy mroczny blues, jazz noir i powściągliwy hard bop. Kontrabas odmierza czas, fortepian pogłębia cień, a saksofon barytonowy odpowiada narratorowi tylko wtedy, gdy milkną słowa.

„Moja ostatnia księżna” to elegancka rozmowa, pod której aksamitną powierzchnią kryje się groźba. Inspirowana monologiem Roberta Browninga kompozycja łączy chłodny jazz, dyskretny puls bossa noir, wibrafon i trąbkę z tłumikiem. Uprzejmość narratora brzmi niemal nienagannie — aż do chwili, gdy jedno zdanie odsłania mroczny sens opowieści.

„Zielony topielec” przenosi poetycki, niesamowity świat Leśmiana w rytm powolnego jazzowego walca. Wśród szuwarów, wierzb i gasnących gwiazd kontrabas wyznacza kołyszący puls, fortepian pozostawia miejsce ciszy, a klarnet odpowiada na wołanie istoty, która nie potrafi ani żyć, ani śnić. To intymna, mroczna ballada z albumu „Jazz Noir – On the Edge”

„Mgła nad halami” to kameralna jazzowa ballada inspirowana poetyckim światem Kazimierza Przerwy-Tetmajera. Fortepian, oszczędny kontrabas i odległy saksofon tenorowy prowadzą słuchacza przez górską mgłę, pamięć dawnych uczuć i chwilę, w której przemijanie przestaje boleć. Tutaj cisza jest równie ważna jak dźwięk. Utwór z albumu „Jazz Noir – On the Edge”

„Król Olch” to jazzowy thriller inspirowany balladą „Erlkönig” - Johanna Wolfganga von Goethego. Galopujące triole fortepianu, niespokojny kontrabas i krótkie ostrzeżenia saksofonu prowadzą przez nocny las, w którym ojciec, dziecko i tajemniczy głos słyszą zupełnie różne rzeczy. W tej aranżacji najgroźniejsze jest nie to, co wybucha — lecz to, co nagle milknie. Utwór z albumu[...]

„Królestwo nad morzem” to jazzowy nokturn inspirowany romantycznym światem „Annabel Lee” Edgara Allana Poego. Nad brzegiem wyobrażonego królestwa miłość pozostaje silniejsza niż rozłąka, zazdrość aniołów i śmierć. Fortepian, kontrabas i oszczędny saksofon tenorowy kołyszą opowieść w rytmie 6/8, pozostawiając najwięcej miejsca polskiemu słowu. Utwór z albumu „Jazz Noir – On the Edge”

„Nic nie było” to intymna miniatura jazz noir inspirowana poetycką wrażliwością Adama Asnyka. Dwie filiżanki, zapomniany szal i kroki na schodach stają się śladami bliskości, której nikt nie nazwał. Nylonowa gitara, ciepły Rhodes i długie pauzy pozostawiają miejsce dla słów. Z albumu „Jazz Noir – On the Edge”

„Nad szczytami” to cichy epilog albumu „Jazz Noir – On the Edge”. Inspirowany poezją Johanna Wolfganga von Goethego, prowadzi od milknącego lasu ku ostatniemu oddechowi. Miękki fortepian, pojedyncze odległe frazy trąbki i niemal szeptany głos pozostawiają przestrzeń, w której każde słowo ma wagę. Powracają płaszcz, deszcz na szybie i błękitna ćma — ślady wcześniejszych opowieści.[...]