BWV 124 - Jezu mój nie opuszczę Cię
Spis treści

Spis treści wpisu

Kategorie: Muzyka

BWV 124

Meinen Jesum lass ich nicht

Jezu mój.
nie puszczę cię

BWV 124 – kantata na 1 niedzielę po Epifanii

200 Kantat
200 Kantat Jana Sebastiana Bacha

We wszystkich opracowaniach posługuję się materiałami pochodzącymi z serwisu Kantaty Jana Sebastiana Bacha Po Polsku. Zapraszam do kategorii, którą obecnie będę rozwijał do wypełnienia wszystkich 200 opracowań Kantat kościelnych Jana Sebastiana Bacha wykorzystując audycje nagrane w II programie Polskiego Radia prof. Mirosława Perza.

Broszura z tłumaczeniem kantaty
wg. Armina Teske

BWV 124 – Jezu mój, nie puszczę Cię

BWV 124 – “Jezu mój, nie puszczę Cię”. Kantata została skomponowana na 1 niedzielę po Epifanii, czyli na święto objawienia Pańskiego, kiedy to Jezus został ochrzczony przez Jana Chrzciciela w Jordanie. W tym dniu Kościół wspomina, jak Bóg objawił się ludziom jako Trójca Święta: Ojciec, Syn i Duch Święty.

Kantata 124 jest pełna radości i miłości do Jezusa, który oddał swoje życie za nas na krzyżu. Pierwszy akapit libretta rozpoczyna Chór ze słowami:

"Jezu mój, nie puszczę Cię, Boś się za mnie ofiarował. Święcie tym związałeś mnie, Bym żył Tobie, Cię miłował. Ty rozświetlasz życie me, Jezu mój, nie puszczę Cię!"

Jakżeż to miłosne i radosne wyznanie wiernego. Taką właśnie radosną jest kantata mistrza Jana napisaną na 1 niedzielę po Epifanii. W niej słyszymy głosy solistów: sopranu, altu, tenoru i basu, które śpiewają arie i recytatywy o swojej miłości do Jezusa i o jego łasce. Słyszymy też piękne partie instrumentalne: skrzypiec, oboju, fletu i organów. Wszystko to tworzy harmonijną całość, która wzrusza i zachwyca.

BWV 124 – 1 niedziela po Trzech Królach

BWV 124 – kantata na 1 niedzielę po Epifanii składa się z sześciu części: chóralnej symfonii, dwóch arii, dwóch recytatywów i chorału końcowego. Kantata ta jest jedną z cyklu kantat kościelnych, które Bach napisał w Lipsku w latach 1724-1725. Kantata ta ma charakter refleksyjny i medytacyjny, a jej tekst nawiązuje do czytań biblijnych na ten dzień: Izajasza 42,1-9 i Mateusza 3,13-17. Kantata ta podkreśla znaczenie chrztu Jezusa jako objawienia Bożej łaski i miłości dla ludzi.

BWV 124 – Meinen Jesum lass ich nicht

Kantata BWV 124, zatytułowana “Meinen Jesum lass ich nicht” (Jezu mój, nie puszczę Cię), jest jedną z kantat religijnych Johanna Sebastiana Bacha. Kantata ta ma sześć części i jest napisana na cztery głosy solowe (sopran, alt, tenor i bas), chór mieszany i orkiestrę składającą się z dwóch obojów, dwóch skrzypiec, altówki i basso continuo. Tekst kantaty oparty jest na hymnie Christiana Keimanna z 1658 roku, który wyraża niezłomną wiarę i miłość do Jezusa. Kantata ta należy do cyklu kantat chorałowych, w których Bach wykorzystywał znane melodie i teksty pieśni kościelnych jako podstawę swoich utworów.

BWV 124 – oto krótki opis poszczególnych części kantaty

  • Chór: Meinen Jesum lass ich nicht – Uroczyste i radosne wezwanie do wiernych, aby nie opuszczali Jezusa i trwali przy nim w każdej sytuacji. Bach wykorzystuje tu melodię hymnu Keimanna, którą śpiewa sopran, wsparty przez chór i orkiestrę.

  • Aria (alt): Entziehe dich eilends, mein Herze, der Welt – Skargliwa i smutna aria, w której alt wzywa swoje serce, aby oderwało się od świata i jego pokus, a zwróciło się do Jezusa. Towarzyszy mu tylko oboe i basso continuo.

  • Recytatyw (tenor): Was die Welt in sich hält – Krótki recytatyw, w którym tenor wyjaśnia, dlaczego świat jest pusty i próżny, a jedynym prawdziwym dobrem jest Jezus. Akompaniują mu skrzypce i basso continuo.

  • Aria (sopran): Lasset uns mit diesem Manne ziehn – Żywa i ruchliwa aria, w której sopran zachęca do podążania za Jezusem i naśladowania jego przykładu. Śpiewa w dialogu z obojem, a towarzyszą mu skrzypce i basso continuo.
  • Recytatyw (bas): Hier ist das rechte Osterlamm – Dramatyczny recytatyw, w którym bas porównuje Jezusa do baranka paschalnego, który został zabity i złożony w grobie, aby odkupić ludzkość. Akompaniują mu cała orkiestra i chór, który wstawia się słowami “Meinen Jesum lass ich nicht”.

  • Chorał: Und wenn der harte Todesschlag – Spokojny i pocieszający chorał, w którym wierni wyrażają nadzieję na zmartwychwstanie i wieczne życie z Jezusem. Śpiewają go wszystkie cztery głosy, wsparte przez orkiestrę.

 

BWV 124 – Podsumowanie

BWV 124 kantata jest jednym z moich ulubionych dzieł Bacha. Uważam, że jest ona doskonałym przykładem jego geniuszu kompozytorskiego i głębi duchowej. Jest to kantata, która uczy nas, jak kochać Jezusa i jak trzymać się go mocno w każdej sytuacji życia. Jest to kantata, która napełnia nas nadzieją i radością.

Dziękuję Wam za uwagę i zapraszam do komentowania i dzielenia się Waszymi opiniami na temat tej kantaty. Do następnego razu!

90 / 100

twój komentarz